Wat boeddha ons leert over onze schaduwzijde | Find Your SoulPurpose
Aliquam vitae pede mau pre tium nec
mei 1, 2014

Wat boeddha ons leert over onze schaduwzijde

Wat je onderdrukt, wordt je schaduw

Heb jij eigenschappen die je het liefst niet van jezelf ziet?
Eigenschappen die je het liefst onderdrukt  een deel van ons zijn waar je  liever geen verantwoordelijkheid over wilt nemen?

Je zou dit je schaduwzijde kunnen noemen. De schaduw heeft vele namen, zoals de donkere kant, het alter ego, het lagere zelf. Het is duidelijk dat we niet bijster trots zijn op onze schaduwzijde. Niet alleen slaan we hierin al onze weerstanden op, maar we ontkennen vervolgens het bestaan van een dergelijke kant aan onze persoonlijkheid.

Alles wat je afwijst in anderen, wijs je ook af in jezelf en is per definitie en zonder uitzondering een deel van je schaduw. Het zijn waardevolle boodschappen die je heel diep bij jezelf brengen. Dat boezemt veel mensen angst in. Niemand vindt het fijn om met het negatieve ego geconfronteerd te worden, maar toch is dat de enige weg naar echte zelfontwikkeling.

 

GoldenBuddha

 

Net zoals in het waargebeurde verhaal van de Gouden Boeddha:

Een groep monniken kreeg de taak om een reusachtig Boeddhabeeld te verplaatsen. Het beeld was van klei gemaakt. Terwijl ze bezig waren het te verplaatsen, zag één van de monniken er een grote scheur in verschijnen. De monniken schrokken enorm en waren bang het beeld te beschadigen. Ze besloten rustiger aan te doen en een nacht te wachten met verplaatsen. Diezelfde nacht liep een monnik naar het beeld om het te inspecteren. Hij scheen met zijn lantaarn over het gehele beeld, maar toen het schijnsel over de scheur gleed, zag hij iets glinsteren. Meteen haalde hij een hamer en een bijtel en begon voorzichtig te bijtelen. Hoe meer klei hij wegsloeg, hoe helderder de boeddha werd. Meer en meer klei hamerde de monnik weg, uur na uur verstreek. Op een gegeven moment stopte de monnik met bijtelen en keek op. Tot zijn grote verbazing zag hij dat de boeddha van puur goud was.
Al honderden jaren had er een façade van klei omheen gezeten. Historici denken dat ooit slimme monniken het gouden beeld wilden beschermen tegen de hebberigheid van Birmaanse invallers en daarom de klei over het goud hebben aangebracht. Eeuwenlang is de boeddha zo beschermd gebleven. De klei diende duidelijk een nobel doel. Nu was alleen de tijd aangebroken dat het niet meer nodig was om het goud te verbergen en het weer veilig was om de boeddha in vol ornaat te laten flonkeren.

 

Net als bij de Gouden Boeddha beschermt ons onderbewuste ons met een dergelijke schaduwschil tegen de wereld, ook als het niet meer nodig is en de initiële dreiging allang verdwenen is. Het is aan ons om de klei weg te bikken en weer terug te keren naar onze flonkerende essentie.

 

De wereld is je spiegel en je graadmeter.

In je reflectie kun je peilen hoe je ervoor staat. Accepteer je spiegelbeeld en ontdek dat je op die manier licht op je schaduw werpt. Net zoals loslaten is het accepteren van je schaduw bijzonder paradoxaal. Je moet precies het tegenovergestelde doen van wat je eigenlijk denkt en automatisch doet. Net als bij abseilen. Abseilen is het omgekeerde van bergbeklimmen. Je begint bovenop de berg en laat je, gezekerd aan allerlei touwconstructies, naar beneden zakken. Instinctmatig wil je zo dicht mogelijk bij de berg blijven, maar het is veel veiliger en gemakkelijker als je je helemaal achterover laat zakken tot je met je lichaam een hoek van bijna 90 graden maakt met de wand waarlangs je abseilt. De eerste keer dat je het doet, schreeuwt de angst het uit en lijkt het alsof je een stiekeme doodswens aan het inwilligen bent, maar dan merk je dat het abseilen vele malen leuker en fijner is als je van de berg af gaat hangen met je lichaam en je vertrouwen legt in de touwen, de zekeringen en de persoon die de touwen hanteert. Opeens is er tijd en ruimte om te genieten van het uitzicht en te spelen met de zwaartekracht.

 

Wat het accepteren van onze schaduw zo moeilijk maakt,

is dat we ons hele leven lang geprogrammeerd zijn om ons hiervoor te schamen. Bepaalde eigenschappen maken je niet populair en we offeren veel op om maar niet afgewezen te worden. Er kleven vele waardeoordelen aan en de emotionele lading van schaduweigenschappen is enorm. Besef wel dat echte, onvoorwaardelijke liefde niets uitsluit en alles accepteert.

 

Dit is één van mijn favoriete verhalen uit het boek In je Element. Ik vertel dit verhaal dan ook vaak tijdens mijn workshops.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>